Adrian Smith

O Adrian Frederick "H" Smith (γεννήθηκε στις  27 Φεβρουαρίου του 195 7) είναι ένας Άγγλος μουσικός, γνωστός ως ένας από τους τρεις κιθαρίστες του heavy metal συγκροτήματος, Iron Maiden, γα τους οποίους συνθέτει συχνά, και μαζί με τον μπασίστα  Steve Harris, κάνουν και backing vocals σε κάποια τραγούδια.

Μεγάλωνοντας στο  Camden, στο Λονδίνο, ο Smith απέκτησε ένα ενδιαφέρον για την  rock μουσική στα 15 και έγινε φίλος με τον μελλοντικό κιθαρίστα των Iron Maiden Dave Murray και θα γινόταν έμπνευση για τον Smith να ξεκινήσει κιθάρα και αυτός. Όταν άφησε το σχολείο στα 16, έκανε το δικό του συγκρότημα, τους Urchin, στο οποίο θα έμενε επικεφαλής μέχρι τη διάλυσή τους το 1980. Την προηγούμενη χρονιά του είχε ήδη προσφερθεί μία θέση ως τον δεύτερο κιθαρίστα, και ο Smith μπήκε στο σχήμα των Iron Maiden τον Νοέμβριο του1980, αντικαθιστώντας τον Dennis Stratton. Ακολουθώντας ένα βραχύβιο solo project με τίτλο A.S.A.P, έφυγε από τους Iron Maiden το 1990, σχηματίζοντας το δικό τους συγκρότημα, τους Psycho Motel, πριν εισχωρήσει στο σόλο σχήμα του Bruce Dickinson το 1997. Μαζί με τον Dickinson, επέστρεψε στους Iron Maiden το 1999 και μετά την επιστροφή του, το συγκρότημα απέκτησε ανανεωμένη επιτυχία και πρόσφατα δημιούργησε ένα παράλληλο project, τους Primal Rock Rebellion.

Βιογραφία

Πρώτα χρόνια και οι Urchin: 1957-1980

Γεννημένος στο Hackney, ο Smith μεγάλωσε στο Clapton όπου αγόρασε τον πρώτο του δίσκο, το Machine Head των Deep Purple, και ενώ πήγαινε ακόμα σχολείο στην ηλικία των 15 χρονών. Αυτό τον οδήγησε στο να αναπτύξει φιλία με τον Dave Murray, με το οποίο θα δημιουργούσαν ένα συγκρότημα με το όνομα Stone Free, με τον  Murray στην κιθάρα, τον Smith στα φωνητικά και τον φίλο τους, Dave McCloughlin, να παίζει bongos. Αφότου είδε την απήχηση που είχε Murray στα κορίτσια, αποφάσισε να αγοράσει και ο ίδιος μία κιθάρα, ξεκινώντας με μία παλιά ισπανική, που ανήκε στον αδερφό του, πριν αγοράσει μία παλιά του Murray για 5 αγγλικές λίρες. Οι αρχικές του επιρροές περιλαμβάνουν τον Johnny Winter και τον Pat Travers, για τον οποίο δηλώνει ότι τον έκανε  "μελωδικό κιθαρίστα" παρά ένα "έμπορο της ταχύτητας ή shredder" καθώς  "είχε εμπνευστεί από το blues rock παρά από το metal."

Όταν άφησε το σχολείο αφού πέρασε τα O-levels, δημιούργησε το δικό του συγκρότημα, τους Evil Ways, με τον Dave Murray στην κιθάρα, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε Urchin. Σε αυτό το σχήμα, ο Smith ξεκίνησε να γράφει το δικό του υλικό, συμπεριλαμβανομένου και του "22 Acacia Avenue", το οποίο αργότερα θα συμπεριληφθεί στο άλμπουμ των Iron Maiden, The Number of the Beast (1982). Σε αυτό το σημείο, ο Murray άφησε το συγκρότημα για να προσχωρήσει στους Iron Maiden και οι Urchin υπέγραψαν με την DJM Records και κυκλοφόρησαν ένα single, "Black leather Fantasy", το 1977. Λίγο αργότερα, ο Murray συμμετείχε στο επόμενο single των Urchin, το "She's a Roller", καθώς είχε διωχτεί από τους Iron Maiden μετά από μία διαφωνία με τον τραγουδιστή Dennis Wilcock, αν και επέστρεψε έξι μήνες αργότερα. Οι Iron Maiden είχαν προσφέρει  μία θέση στο συγκρότημα και στον Smith, όσο ήταν στη διαδικασία να υπογράψουν με EMI το 1979, αλλά την είχε απορρίψει για να συνεχίσει με το δικό του συγκρότημα, μία απόφαση για την οποία θα μετάνιωνε αργότερα καθώς οι  Urchin διαλύθηκαν το 1980.

Πρώτη περίοδος στους Iron Maiden: 1980-1989

Χωρίς συγκρότημα, ο Smith έμεινε να "αναρωτιέται τι θα κάνει, πριν πέσει στην κυριολεξία πάνω στον Steve [Harris] και στον Dave," που τον ρώτησαν αν θα ήθελε να το ξανασκεφτεί και να μπει στο συγκρότημα. Μετά από μία πετυχημένη ακρόαση, ο  Smith έκανε την πρώτη του εμφάνιση με του Iron Maiden σε ένα γερμανικό TV show, πριν να ξεκινήσουν την περιοδεία τους στην Αγγλία και να ηχογραφήσουν το άλμπουμ  Killers, που κυκλοφόρησε το 1981. Η πρώτη συμβολή του Smith στην σύνθεση ήταν στο The Number of the Beast, στο "Gangland" και στο "The Prisoner", καθώς και όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, στο "22 Acacia Avenue" και μετά από αυτό ξεκίνησε να συνεργάζεται στην σύνθεση πολλών τραγουδιών με τον τραγουδιστή Bruce Dickinson, στο επόμενο άλμπουμ, το Piece of Mind.

Ο Smith και ο Dave Murray παίζοντας συνδυαστικά dual lead guitars, δημιούργησαν αυτό που το Allmusic αποκαλεί "η πιο φοβερή δίδυμη κιθαριστική επίθεση heavy metal, εκτός του Glenn Tipton και του K. K. Downing." Ο Smith, μαζί με τον Steve Harris, κάνει και τα  backing vocals, ενώ έχει τραγουδήσει το "Reach Out", που είναι στην B-Side του "Wasted Years", με τον Bruce Dickinson στα backing vocals. Ο Smith θα ξανατραγουδούσε αργότερα το "Reach Out", το οποίο γράφτηκε από τον κιθαρίστα  Dave "Bucket" Colwell με τον οποίο είχε συνεργαστεί στο The Entire Population of Hackney project, στο σόλο άλμπουμ του Colwell με τίτλο Guitars, Beers & Tears, που κυκλοφόρησε το 2010.

Αποχώρηση από τους Iron Maiden και άλλα projects: 1989-1999

Όσο οι Iron Maiden έκαναν ένα διάλειμμα το 1989,ο Smith κυκλοφόρησε ένα σόλο LP με το συγκρότημα ASAP (Adrian Smith And Project), με τίτλο Silver and Gold, που ήταν εμπορική αποτυχία παρά την περιοδεία που έγινε για την προώθησή του. Δυσαρεστημένος με την κατεύθυνση που έπαιρνε το συγκρότημα με την επόμενη κυκλοφορία τους, No Prayer for the Dying, ο Smith συμφώνησε να αφήσει τους Iron Maiden το 1990 κατά τη διάρκεια της προ-παραγωγής του άλμπουμ και αντικαταστάθηκε από τον Janick Gers. Μετά την κυκλοφορία του πειραματικού άλμπουμ Somewhere in Time and Seventh Son of a Seventh Son το 1986 και 1988 αντίστοιχα, ο Steve Harris αποφάσισε ότι το συγκρότημα θα έπρεπε να δοκιμάσει μία  "απογύμνωση" , μία " street level" προσέγγιση, κάτι που ο Smith θεώρησε ότι ήταν  "βήμα προς τα πίσω." Το No Prayer for the Dying περιείχε ένα τελευταίο τραγούδι του  Smith, που έγραψε με τον Bruce Dickinson, με τίτλο "Hooks in You".

Μετά την αποχώρησή του ,ο Smith ξεκίνησε την οικογένειά του με την Καναδή γυναίκα του, Nathalie και δεν ξαναέπαιξε κιθάρα μέχρι που την μέρα που συμμετείχε σε μία συναυλία των Iron Maiden onstage στο Donington Park το 1992 για να παίξει το "Running Free". Την ίδια χρονιά, αφού άκουσε για πρώτη φορά τους King's X, αποφάσισε ότι θα "του άρεσε να παίζει σε ένα συγκρότημα σαν κι αυτό" και δημιούργησε τους The Untouchables, που αργότερα μετονομάστηκαν σε Psycho Motel. Το συγκρότημα ηχογράφησε δύο άλμπουμ, το State of Mind το 1996 και το Welcome to the World το 1997 και ήταν support στην περιοδεία των Iron Maiden στη Βρετανία για το The X Factor. Το σχήμα όμως μπήκε σε αναμονή, όταν ο Smith συμμετείχε το 1997 στο άλμπουμ του Bruce Dickinson, Accident of Birth, καθώς μετά από αυτή τη συμμετοχή έγινε πλήρες μέλος του σχήματος του Dickinson, συμμετέχοντας σε δύο παγκόσμιες περιοδείες και συμβάλλοντας στην κυκλοφορία ενός ακόμα άλμπουμ το 1998, The Chemical Wedding.

Επιστροφή στους Iron Maiden: 1999-σήμερα

Το 1999,ο Smith επέστρεψε στους Iron Maiden, μαζί με τον τραγουδιστή Bruce Dickinson, για τον οποίο είπε, "όταν έφυγε από το συγκρότημα το 1990, νομίζω ότι όλοι είχαν εκπλαγεί για το πόσο θα μας έλειπε και σίγουρα, δεν νομίζω ότι είχε συνειδητοποιήσει κανένας πόσο πολύ θα έλειπε στους fans. Δεν θα είχα επιστρέψει στους Iron Maiden αν δεν ήταν αυτός στο συγκρότημα. Πιστεύω ότι απλά δεν θα ήταν ολοκληρωμένο το συγκρότημα χωρίς τον Adrian και τώρα, είναι ωραία να έχεις τρεις κιθαρίστες." Το συγκρότημα ξεκίνησε μία μικρή περιοδεία, μετά την οποία το νέο άλμπουμ με το καινούργιο line-up,το Brave New World, ηχογραφήθηκε με παραγωγό των Kevin Shirley και κυκλοφόρησε το 2000.

Παραμένει στους Iron Maiden μέχρι σήμερα, με τους οποίους έχει κυκλοφορήσει ακόμα τρία στούντιο άλμπουμ, το 2003 Dance of Death, το 2006 A Matter of Life and Death και το 2010 The Final Frontier. Ο Smith ισχυρίζεται ότι έχει βελτιωθεί ο τρόπος που παίζει αφότου έφυγε από το συγκρότημα το 1990, και συγκεκριμένα όσο δούλευε με τον Roy Z, από τον οποίο "έμαθε πολλά για το picking" και έγινε "πιο πειθαρχημένος." Μετά την επιστροφή τους στους Iron Maiden, συνέχισε να πειραματίζεται με τον τόνο (κάτι που ξεκίνησε να κάνει στους Psycho Motel), δηλώνοντας ότι έχει χρησιμοποιήσει drop D tuning σε live εκτελέσεις των "Run to the Hills", "Wrathchild", "The Trooper" και "Hallowed Be Thy Name".

Ο Smith παίζει κιθάρα, μπάσο και κάνει τα backing vocals στο άλμπουμ Awoken Broken που είναι το στούντιο project του με τον Mikee Goodman που λέγεται Primal Rock Rebellion. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 27 Φεβρουαρίου του 2012 και ένα τραγούδι, το "I See Lights", κυκλοφόρησε επίσης ως free download στην επίσημη ιστοσελίδα του σχήματος στις 2 Ιανουαρίου.

Προσωπική ζωή

Ο Adrian Smith γεννήθηκε στο Hackney Hospital και μεγάλωσε μερικούς δρόμους μακριά από τον παιδικό του φίλο και επίσης μέλος του συγκροτήματος τον Dave Murray. Ο Smith, του οποίου ο πατέρας ήταν ελαιοχρωματιστής και διακοσμητής από το Homerton, ήταν ο μικρότερος από τα τρία αδέρφια, με ένα μεγαλύτερο αδερφό τον  Patrick, και μία αδερφή την Kathleen. Όταν ήταν παιδί, ήταν φανατικός της Manchester United αλλά θα έχανε το ενδιαφέρον το για το ποδόσφαιρο μόλις ξεκίνησε με τη μουσική.

Στον ελεύθερό του χρόνο, ο Smith είναι ένας δεινός ψαράς, αποκαλύπτοντας ότι συνήθιζε να παίρνει μαζί τους στις περιοδείες "σκουλήκια και άλλα δολώματα" και ήταν στο εξώφυλλο του Angler Mail (αγγλικό περιοδικό για το ψάρεμα) στις 25 Αυγούστου του 2009. Εδώ και 20 χρόνια, είναι παντρεμένος με την καναδή σύζυγό του, Nathalie Dufresne-Smith, η οποία δουλεύει για το Maiden Flight, έναν οργανισμό για τα δικαιώματα των ασθενών με καρκίνων και το ζευγάρι έχει τρία παιδιά, τον Dylan, την Natasha και τη Brittany.

Εξοπλισμός

Κιθάρες

Ο Smith τώρα προτιμάει να χρησιμοποιεί μία Jackson signature 'San Dimas' Dinky, αν και έχει παίξει με διάφορες κιθάρες σε όλη του την καριέρα, όπως αρκετά διαφορετικά μοντέλα της  Dean, διάφορες Jacksons, όπως την Randy Rhoads, Fender Stratocasters (3 Fender Floyd Rose Classic Stratocasters; μία με Roland midi μαγνήτη), Gibson Les Pauls, Gibson Explorers, Gibson SGs,μία Ibanez Destroyer, μία Hamer Scarab, και Lado Guitars. Στο DVD A Matter of Life and Death, λέει ότι η πρώτη αξιοπρεπής κιθάρα που αγόρασε ήταν μία Gibson Les Paul Goldtop, για την οποία πλήρωσε 235 αγγλικές λίρες όταν ήταν 17. Ακόμα τη χρησιμοποιεί ακόμα μέχρι σήμερα, δηλώνοντας ότι "είναι ακόμα η καλύτερη κιθάρα που έχω".

Οι κιθάρες που χρησιμοποιεί στις περιοδείες του είναι οι εξής: Gibson Les Paul Goldtop με Dimarzio Super Distortion, την Jackson Superstrat 1986 prototype (την οποία μπορείτε να δείτε στο βίντεο Maiden England) με αλλαγμένο το pickguard  για να μοιάζει με το signature model, μία Jackson Signature με μαύρο scratchplate και maple neck, μία  Gibson SG από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70 και μία ακόμη Jackson, εμπνευσμένη από τη Les Paul Goldtop.

Από τον Αύγουστο του 2007, ο Adrian Smith υποστηρίζεται από την Jackson Guitars, την πρώτη εταιρεία που τον υποστήριξε εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Η Jackson έχει δημιουργήσει ένα μοντέλο Adrian Smith San Dimas DK. Πριν να ξεκινήσει αυτή η συνεργασία, χρησιμοποιούσε άλλες κιθάρες Jackson,όπως μία King V όταν ήταν στο σόλο συγκρότημα του Bruce Dickinson. Τον Αύγουστο του 2008, του έκλεψαν μία κιθάρα Jackson από τα παρασκήνια σε μία συναυλία στην Ελλάδα.

Effects, controllers and processors

  • Dunlop Uni-vibe Wah Controller
  • Yamaha MFC10 Midi Foot Controller
  • DigiTech Whammy Pedal
  • Two Ibanez TS-808 Tube Screamers
  • Mike Hill B.I.S. Isolation hole
  • Lexicon MX200 multi-effects unit

Ενισχυτές

  • Two 300-Watt Marshall 1960A Angled-Front 4x12 Cabs loaded with 75-Watt Celestion G12-T75 Speakers
  • Two Marshall 30th Anniversary 6100LM 100-Watt All-Tube Heads
  • Two Marshall DSL100 JCM2000 Amplifiers
  • Marshall 9200 Rack Power Amp

Units and tuners

  • Shure U4 Wireless Receiver
  • Whirlwind Multi-Selector 4-Channel Selector
  • Dunlop DCR-1SR Rack Wah
  • Peavey Tubefex Tube Preamp & Multi-Fx Unit
  • Marshall JMP-1 Valve Midi Preamp





Search tags: Iron Maiden, Bruce Dickinson, Steve Harris, Dave Murray, Adrian Smith, Janick Gers, Nicko McBrain, Fan Club, Maiden England, The Final Frontier, Sonisphere, Eddie, Maiden United, Rise to Remain, Blaze Bayley, Paul DiAnno, Clive Burr, Dennis Stratton, Primal Rock Rebellion, Maidenance, British Lion, Wolfsbane, Thomas Zwijsen

Iron Maiden the Greek FC Find us on Google+ imonline